Pink Mama

Wie

Twee vrouwen, Marlies Verstappen (1981) en Marion Reefs (1962). Dorpsgenoten, lotgenoten én twee krachtige vrouwen met een missie.

Beiden werden in 2015 geconfronteerd met de diagnose borstkanker. Van de een op de andere dag werden ze patiënt en van gezond werden ze ineens ziek verklaard.

Marlies als Marion zijn beiden gehuwd en hebben beiden ook twee zonen. Marlies en haar partner Ramon Sem (2008) en Ties (2010). Marion en haar partner Leon Tim (1991) en Luc (1993).

Marlies kreeg in maart 2015 de diagnose triple negatieve borstkanker. Marion kreeg in oktober 2015 eerst de diagnose ductale tumor links. Vervolgens werd gaandeweg de behandeling een lobulaire tumor in haar rechterborst ontdekt. De behandeling van beiden begon met chemotherapie, gevolgd door meerdere operaties en een reeks van bestralingen.

De ziekte borstkanker maakte dat ze elkaar ontmoetten en sindsdien is er een intense vriendschap ontstaan. Samen kunnen ze bij elkaar kwijt, wat voor een ander moeilijk te begrijpen is. Vaak was een woord of blik voldoende en ze zijn daardoor een enorme steun voor elkaar.

Nadat bij Marlies in oktober 2016, werd ontdekt dat de triple negatieve borstkanker weer terug was en ze dit keer een nog zwaarder traject in moest, sloeg het noodlot in april 2017 toe. Haar tumor had zich uitgezaaid.

Uitgezaaide borstkanker is niet te genezen. Het verdriet en de verslagenheid sloegen toe. Bij haar naasten, de familie, vrienden, maar ook bij Marion. Samen hebben ze hele mooie, dierbare, maar ook enorm verdrietige gesprekken gevoerd. In theorie zou Marlies een dochter van Marion kunnen zijn. Het is niet voor te stellen dat je als moeder je kinderen niet volwassen ziet worden, en met dit feit wordt Marlies nu geconfronteerd.

Marlies is in mei 2017 gestart met het TONIC-onderzoek in het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis. Een onderzoek met immunotherapie. Bij 20% van de deelnemers sloeg de behandeling aan. Ook Marlies kreeg reservetijd. Tot januari 2018.
De uitgezaaide lymfeklieren bleven groeien, het onderzoek moest gestopt. Omdat ze nog steeds in redelijke conditie leefde, startte ze met een chemokuur in de vorm van tabletten. Ook dit alles om tijd te winnen. 
In juni 2018 bleek dat haar kanker ook voor deze behandeling te sterk was. Inmiddels had ze door de uitzaaiingen zoveel pijn dat er gekozen werd voor radiotherapie om de pijn te verminderen.
Helaas werd ze in augustus uitgeloot voor de ASCENT studie in Leuven (België). Ze had hier veel hoop op gevestigd. 
Eind augustus is Marlies in het AvL gestart met Eribuline. Een chemokuur die haar hopelijk nog extra tijd mag gaan geven.